Dla komercyjnej firmy EPC z branży energii słonecznej z siedzibą w południowej Hiszpanii każdy projekt dachowy wiązał się ze znanymi wąskimi gardłami. Firma specjalizowała się w przemysłowych instalacjach fotowoltaicznych dachowych o mocach od 100 kW do 500 kW dla magazynów i chłodni. Po ukończeniu 40 instalacji w poprzednim roku zespół był doświadczony, ale nadal miał problemy z równowagą elektryczną systemu. Każdy projekt wymagał oddzielnej skrzynki przyłączeniowej prądu stałego na dachu i oddzielnej skrzynki rozdzielczej prądu przemiennego w pobliżu falownika. Oznaczało to dwie puszki naścienne, dwa zestawy przepustów kablowych i długą listę zakończeń, które trzeba było dwukrotnie sprawdzić.
Harmonogramy projektów były napięte. Większość klientów oczekiwała 6-tygodniowego okna budowy, a faza elektryczna pochłonęła 10 dni. Wszelkie błędy w okablowaniu obwodów prądu stałego i przemiennego wyszły na jaw dopiero podczas uruchamiania, zmuszając zespół do ponownego wejścia na dach i sprawdzenia każdego połączenia.
Oddzielenie sumatora prądu stałego i dystrybucji prądu przemiennego spowodowało szereg problemów praktycznych. Po pierwsze, strona prądu stałego wymagała skrzynki połączeniowej stringów o napięciu 1000 V z bezpiecznikami, zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym i wyłącznikiem. Strona AC potrzebowała własnej obudowy z wyłącznikiem i drugim SPD. Ponieważ dwie skrzynki zostały zainstalowane na różnych wysokościach i w różnych miejscach, przeciąganie między nimi kabli wymagało dodatkowego materiału i pracy.
Błędy w okablowaniu były większym kosztem. W typowym projekcie o mocy 250 kW załoga zakończyła od 12 do 16 obwodów stringów prądu stałego, a następnie wykonała połączenia wyjściowe prądu przemiennego. Podczas pracy z puszką kompaktową ryzyko zamiany przewodu dodatniego i ujemnego było realne. W zeszłym roku firma musiała ponownie wyciągnąć i ponownie zakończyć okablowanie prądu stałego w trzech oddzielnych lokalizacjach, co oznaczało dodanie około 1800 dolarów za każdy incydent związany z pracą i utratą harmonogramu. Poważniejszym problemem był brak skoordynowanego rozłączenia. Kiedy klient poprosił o widoczny punkt blokady po stronie prądu przemiennego, załoga musiała zainstalować dodatkowy wyłącznik bezpieczeństwa, co wiązało się z dodatkowymi kosztami części i robocizny wynoszącymi 320 USD na projekt.
Firma dokonała przeglądu trzech podejść. Jednym z nich było utrzymanie konfiguracji składającej się z dwóch pudełek i ulepszenie etykietowania. Nie rozwiązało to podstawowego problemu zduplikowanych obudów i wielu wejść kablowych. Inną opcją był panel wykonany na zamówienie od lokalnego producenta, ale wiązało się to z długim czasem realizacji i brakiem certyfikatu dla łączonego zespołu prądu stałego i przemiennego. Trzecią opcją była obudowa przemysłowa Soutya DC+AC Combiner Box 600V 1000V 1 In 1 Out.
Decyzja zapadła pod wpływem trzech czynników. Po pierwsze, skrzynka Soutya integruje sumator ciągów prądu stałego i zabezpieczenie wyjścia prądu przemiennego w jednej obudowie z certyfikatem NEMA. Eliminowało to potrzebę stosowania oddzielnej skrzynki rozdzielczej prądu przemiennego. Po drugie, urządzenie jest fabrycznie okablowane wewnętrznie pomiędzy szyną prądu stałego a wyłącznikiem prądu przemiennego, więc instalator kończy ciągi fotowoltaiczne tylko po jednej stronie, a zasilanie falownika po drugiej. Po trzecie, skrzynka jest przystosowana do systemów 600 V i 1000 V DC, co obejmuje zakres falowników określonych przez firmę. Konfiguracja 1 na 1 na wyjściu była zgodna ze standardowym układem pojedynczego falownika z jednym wejściem DC i jednym wyjściem AC.
Pierwsze wdrożenie miało miejsce w projekcie dachowym o mocy 180 kW w Sewilli. Harmonogram projektu wynosił 4 tygodnie, a faza elektryczna została zaplanowana na drugi tydzień. Zespół spędził dwie godziny na przeglądaniu schematu okablowania skrzynki Soutya i upewnianiu się, że połączenia wewnętrzne są zgodne z modelem falownika.
Instalacja przebiegała według prostej sekwencji. Załoga zamontowała połączoną skrzynkę na ramie unistrut w pobliżu falownika. Wciągnęli osiem kabli łańcuchowych modułów fotowoltaicznych do sekcji prądu stałego i zakończyli je uchwytami bezpieczników. Następnie poprowadzili kabel wyjściowy prądu przemiennego ze skrzynki do wejścia falownika. Ostatnim krokiem było dokręcenie wszystkich końcówek zgodnie ze specyfikacją i zamknięcie pokrywy.
Główną trudnością był układ ciągów prądu stałego. Skrzynka ma kompaktowe wnętrze i podczas pierwszej instalacji załoga stwierdziła, że oprawy bezpieczników były bliżej siebie niż w poprzedniej skrzynce połączeniowej. Wymagało to szczególnej ostrożności podczas prowadzenia przewodów stringów wewnątrz obudowy. Rozwiązaniem było wstępne przycięcie każdego kabla sznurkowego na odpowiednią długość i zastosowanie elastycznych kolanek przepustowych, aby zachować schludny promień. Po pierwszych dwóch jednostkach załoga opracowała szablon o standardowej długości, który skrócił średni czas zakończenia struny z 14 minut do 9 minut na strunę.
W ciągu następnych trzech miesięcy firma wykorzystała skrzynkę rozdzielczą Soutya DC+AC w sześciu projektach o mocy od 120 kW do 400 kW. Wyniki były spójne.
W ramach sześciu projektów całkowite oszczędności w kosztach pracy wyniosły 18 500 USD. Szybsza instalacja pomogła także firmie zdobyć dwa nowe kontrakty, ponieważ skrócony czas budowy pozwolił jej podjąć dodatkowe prace w tym samym kwartale.
Kierownik ds. elektryki w firmie, który zarządzał przejściem na skrzynkę Soutya, opisał tę zmianę. „Przestaliśmy rozwiązywać problemy między dwoma urządzeniami. Połączona jednostka jest prostsza dla naszej ekipy terenowej i wyeliminowała najczęstsze wywołania zwrotne, które widzieliśmy podczas uruchamiania”.
W ramach projektu zaprezentowano trzy wnioski, które można zastosować w przypadku innych komercyjnych instalatorów instalacji fotowoltaicznych.
Gdyby firma miała powtórzyć ten proces, zamówiłaby skrzynkę Soutya z opcjonalnym zabezpieczeniem przeciwprzepięciowym prądu stałego z fabryki, zamiast później dodawać zewnętrzny SPD. Skróciłoby to czas instalacji o kolejne 30 minut na projekt i zmniejszyło liczbę wyłączeń falownika spowodowanych zdarzeniami przejściowymi.
Projektowanie i wdrażanie skrzynek połączeniowych DC+AC do systemów fotowoltaicznych jest zgodne z następującymi normami:


Jack
Soutya